ساندار پیچای، مدیرعامل گوگل، اخیراً در یک پادکست به تشریح کارهای روزمره خود پرداخت. حتی با قرار داشتن در مرکز شرکت، برای او بسیار دشوار است که به تنهایی از تمام اتفاقاتی که هر روز در گوگل رخ می‌دهد مطلع شود. در گذشته، برای فهمیدن آنچه طی ۲۴ ساعت گذشته رخ داده بود، باید زمان زیادی را اختصاص می‌داد؛ اما امروزه او این روند را به هوش مصنوعی و اینتلجنت اگنت‌ها (Agents) سپرده است تا ابتدا اطلاعات را دسته‌بندی و خلاصه کنند و سپس به دست او برسانند.
نظارت بر مدل‌های هوش مصنوعی و گروه‌های داخلی
علاوه بر خلاصه‌های روزانه، این اینتلجنت اگنت‌ها به او کمک می‌کنند تا دو موضوع مهم را زیر نظر داشته باشد: از یک طرف پیشرفت توسعه مدل‌های هوش مصنوعی گوگل و مصرف پردازش را دنبال می‌کنند، و از طرف دیگر بحث‌های انجام‌شده در گروه‌های گفتگوی داخلی را رصد می‌کنند تا نیازی به خواندن تک‌تک پیام‌ها نباشد. پیچای اشاره کرد که تیم او همچنین دسته‌ای از اینتلجنت اگنت‌ها را مستقر کرده است که به‌طور ویژه نرخ مصرف پردازش و بهره‌وری عملیاتی هر بخش محصول را زیر نظر دارند و به طور منظم داده‌ها و تحلیل‌ها را ارائه می‌دهند.
انسان تصمیم‌گیرنده نهایی است
با این حال، واگذاری کارها به ماشین‌ها به معنای واگذاری اختیار تصمیم‌گیری نیست. پیچای به‌و‌ضوح تأکید کرد که مدیریت، از جمله شخص او، همچنان شخصاً در تصمیمات مهمی مانند تخصیص منابع پردازشی شرکت می‌کند و قدرت تصمیم‌هایی نهایی را به هوش مصنوعی واگذار نکرده است.
با وجود صرفه‌جویی در انرژی، این موضوع لزوماً به معنای کاهش بار کاری نیست. یکی از مدیران مهندسی سیسکو که بر بیش از ده اینتلجنت اگنت نظارت دارد، فاش کرد که نظارت بر این «کارمندان دیجیتال» مستمر است و سرعت کار را افزایش می‌دهد و ساعات کاری روزانه لزوماً کوتاه‌تر نشده است.
قدرت اصلی هوش مصنوعی؛ فعالیت شبانه‌روزی
از دیدگاه پیچای، ارزش واقعی اینتلجنت اگنت‌ها دقیقاً در این است که هرگز خسته نمی‌شوند؛ آن‌ها در فضای ابری مستقر هستند، هفت روز هفته و بیست‌وچهار ساعت شبانه‌روز کار می‌کنند، آنچه را که قبلاً انجام داده‌اید به خاطر می‌سپارند و می‌توانند کار را از همان جایی که رها کرده‌اید ادامه دهند. با پیشرفت مداوم وظایف، انسان‌ها می‌توانند به سراغ حل مسئله بزرگ بعدی بروند.