مؤسسه پژوهشی گارتنر (Gartner) پیش‌بینی تازه‌ای منتشر کرده است که نشان می‌دهد: طی سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰، مجموع سرمایه‌گذاری جهانی در زیرساخت‌های هوش مصنوعی به حدود ۷ تریلیون دلار خواهد رسید. با این حال، تا سال ۲۰۳۰ این دارایی‌های سنگین حداکثر ۳.۶ تریلیون دلار درآمدزایی خواهند کرد؛ به عبارت دیگر، نیمی از پول‌های خرج‌شده در این بازه زمانی بازنخواهند گشت.
ویل سامر، مدیر ارشد تحلیلگران گارتنر، محاسبات سخت‌گیرانه‌تری را مطرح کرده است: اگر هزینه‌های تامین مالی و نرخ بازده سرمایه ۱۲ درصدی را نیز در نظر بگیریم، برای جبران ۷ تریلیون دلار سرمایه‌گذاری، به رقمی معادل ۸.۵ تریلیون دلار درآمد نیاز است. با توجه به پیش‌بینی‌های درآمدی گارتنر، شکافی در حدود ۵ تریلیون دلار میان هزینه و درآمد وجود خواهد داشت. این تازه پایان ماجرا نیست؛ گارتنر معتقد است تداوم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی شاید تا سال ۲۰۳۲ بتواند به آستانه بازدهی ۱۲ درصدی نزدیک شود و پیش از آن، بیش از ۴ تریلیون دلار از دارایی‌ها با خطر کاهش ارزش مواجه خواهند شد.
شاید بیشترین آسیب متوجه شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ابری نوظهور موسوم به «Neocloud» باشد که میان غول‌های فناوری گرفتار شده‌اند. گارتنر پیش‌بینی می‌کند که تا سال ۲۰۳۰ بیش از ۸۰ درصد از این شرکت‌های ابری نوظهور فعالیت مستقل خود را متوقف کنند. مشکل اصلی اینجاست که چرخه‌های به‌روزرسانی تراشه‌ها سریع‌تر می‌چرخد، اما رشد هزینه‌های کل صنعت محدود است؛ بنابراین این شرکت‌های کوچک‌تر نه توان پوشش هزینه‌های سخت‌افزاری را دارند و نه می‌توانند با غول‌های فناوری که تراشه‌ها و مشتریان اختصاصی خود را دارند رقابت کنند و در نهایت پیش از بازگشت سرمایه از میدان به‌در خواهند شد.