مایکروسافت در حال آماده‌سازی برای انتقال تراشه هوش مصنوعی اختصاصی خود، یعنی Azure Maia، از نقش پشتیبان در آزمایشگاه به صحنه اصلی است. اسکات گاتری، از مدیران ارشد شرکت، در مقاله‌ای فاش کرد که مایکروسافت قصد دارد تراشه مایا را از سال ۲۰۲۷ در مقیاسی چند گیگاواتی مستقر کند و آن را به سیستم استنتاج اصلی در تمامی خطوط تولید خود تبدیل نماید.
نسخه فعلی Maia200 هم‌اکنون در ایالات متحده، اروپا و استرالیا برای مایکروسافت کوپایلت، گیت‌هاب کوپایلت و فاندری در حال اجراست. ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، این استراتژی را «بزرگ‌ترین قمار ما روی تراشه‌های سیلیکونی خودمان» نامیده است. این تراشه بسیار انعطاف‌پذیر است و می‌تواند به‌طور هم‌زمان از استنتاج برای مدل‌های OpenAI، مدل‌های اختصاصی MAI خود مایکروسافت و مدل‌های متن‌باز پشتیبانی کند. مایکروسافت همچنین داده‌هایی منتشر کرده که نشان می‌دهد در سناریوهای تیمز، توان عملیاتی توکن به ازای هر وات آن تا ۱.۷ برابر بیشتر از پردازنده‌های گرافیکی پیشرو است که به معنای هوش بیشتر با مصرف انرژی کمتر است.
نسل بعدی این تراشه، یعنی Maia300 که در سال ۲۰۲۷ عرضه خواهد شد، وظایفی را هدف قرار می‌دهد که به قدرت محاسباتی بالایی نیاز دارند؛ مانند ورودی‌های طولانی، چت سریع و عملیات عامل‌های هوشمند. مایکروسافت ادعا می‌کند که خروجی توکن این تراشه به ازای هر مگاوات، ۴۰ درصد بیشتر از سیستم‌های پردازنده گرافیکی پیشرو است. یک رک حاوی ۹۶ تراشه می‌تواند تا هفت برابر بیشتر از یک رک Maia200 توکن تولید کند.
از نظر مشخصات سخت‌افزاری، هر تراشه Maia300 شامل هشت پشته حافظه HBM4 با مجموع ظرفیت ۲۸۸ گیگابایت و پهنای باند ۱۸ ترابایت بر ثانیه است و توان مصرفی نامی آن به ۹۵۰ وات می‌رسد؛ یعنی توانی که معادل مصرف برق یک رک کامل در گذشته است و اکنون در یک تراشه منفرد متمرکز شده است. گزارش‌های فنی تفصیلی‌تر قبلاً منتشر شده‌اند و جزئیات بیشتر در کنفرانس Ignite 2026 در ماه نوامبر به اشتراک گذاشته خواهد شد.
هنگامی که یک غول ابری تراشه اختصاصی خود را در مقیاس گیگاواتی مستقر می‌کند و صراحتاً اعلام می‌نماید که به عنوان سیستم استنتاج اصلی عمل خواهد کرد، هدفش نه تنها کاهش وابستگی به پردازنده‌های گرافیکی خارجی، بلکه ایجاد یک زنجیره خودکفا میان مدل‌ها، تراشه‌ها و خدمات ابری است.