در سازمان ملل متحد، رهبران سه شرکت پیشرو در حوزه هوش مصنوعی یعنی OpenAI، انتروپیک (Anthropic) و هاگینگ‌فیس (Hugging Face) خواستار تقویت هماهنگی‌های بین‌المللی در زمینه هوش مصنوعی شدند و ابراز امیدواری کردند که کشورها ارزیابی‌های قابلیت، آزمون‌های ایمنی و استانداردهای گزارش‌دهی حوادث مشابهی را ایجاد کنند. با این حال، دولت ترامپ صراحتاً با استفاده از این موضوع به عنوان پایه‌ای برای ایجاد یک ساختار جدید حکمرانی جهانی برای هوش مصنوعی مخالفت کرد و استدلال نمود که سرعت توسعه هوش مصنوعی و خطرات بالقوه آن، دلایل کافی برای محدود کردن پیشرفت فناوری یا انتقال اختیار تنظیم‌گری به مکانیسم‌های بین‌المللی نیستند.
پیشنهادهای شرکتی: استانداردهای مشترک + گزارش‌دهی سریع حوادث
سام اولتمن، مدیرعامل OpenAI، در سازمان ملل اظهار داشت که با رشد قابلیت‌های هوش مصنوعی، مهم‌ترین تصمیمات درباره این فناوری نباید صرفاً توسط چند آزمایشگاه در سانفرانسیسکو گرفته شود. کشورها باید چارچوب‌های ارزیابی و ایمنی مشترکی را پیرامون سیستم‌های قدرتمند هوش مصنوعی ایجاد کنند. او پیشنهاد کرد که استانداردهای ملی و بین‌المللی برای سنجش قابلیت‌های مدل‌ها، ارزیابی ریسک‌ها، بررسی اقدامات ایمنی و تعیین میزان نظارت انسانی بر هوش مصنوعی ایجاد شود. او همچنین از مکانیسم‌های سریع‌تر برای دسته‌بندی، گزارش‌دهی و افشای حوادث حمایت کرد تا کشورهای مختلف بتوانند شواهد را مقایسه کنند و اقدامات را با استفاده از یک زبان مشترک تأیید نمایند. چارچوب سیاستی اخیر OpenAI همچنین پیشنهاد می‌کند که استانداردهای پیشرو ملی و بین‌المللی هوش مصنوعی باید به یکدیگر متصل شوند و پروتکل‌های واحدی برای سنجش قابلیت‌های مدل و گزارش‌دهی حوادث وجود داشته باشد، در حالی که بر این امید تأکید می‌کند که ایالات متحده نقش پیشرو را ایفا کند.
داریو آمودی، مدیرعامل انتروپیک، نیز موضع مشابهی دارد: اگر هوش مصنوعی قوی‌تر به درستی مدیریت نشود، می‌تواند خطراتی را برای جامعه و حتی بشریت ایجاد کند و استانداردهای ایمنی باید همزمان با قابلیت‌های مدل افزایش یابند. او اظهار داشت که انتروپیک مایل است در صورت لزوم عرضه مدل‌های خود را کُند کند، اما معتقد است که ریسک‌های پیشرو از ظرفیت هر شرکت واحدی برای مدیریت فراتر رفته و نیازمند هماهنگی در سطح صنعت و حتی جهانی است. این ارزیابی با حوادث اخیر مربوط به عامل‌های هوشمند مرتبط است؛ گروه علمی مستقل بین‌المللی هوش مصنوعی سازمان ملل متحد این هفته به حادثه‌ای پیرامون عامل‌های هوشمند OpenAI و Hugging Face اشاره کرد و درباره خطرات میان‌نهادی که ممکن است پس از انحراف مدل‌ها از اهدافشان، جستجوی آسیب‌پذیری‌ها و فرار از نظارت ایجاد شود، بحث نمود و تأکید کرد که حوادث هوش مصنوعی می‌توانند از مرزهای شرکتی و ملی فراتر روند و هیچ نهادی نمی‌تواند به تنهایی تمام ریسک‌ها را به طور کامل درک کند. کلمنت دلانگ، نماینده‌ای از Hugging Face، نیز خواستار تقویت نظارت جهانی بر هوش مصنوعی و استانداردهای افشای حوادث شد.
موضع دولت ترامپ: هماهنگی بله، حکمرانی خیر
دولت ترامپ مرزهای مشخصی را در این زمینه ترسیم کرد. مایکل کراتسیوس، مشاور رئیس‌جمهور ایالات متحده در امور علم و فناوری، در سازمان ملل اظهار داشت که ایالات متحده شتاب هوش مصنوعی و خطرات بالقوه آن را تصدیق می‌کند، اما این ریسک‌ها دلیل کافی برای متوقف کردن توسعه یا استفاده از یک ساختار حکمرانی جهانی برای محدود کردن پیشرفت نیستند؛ گفت‌وگوی بین‌المللی و هماهنگی فنی می‌تواند ادامه یابد، اما نباید به سیستم «حکمرانی جهانی» تحت تسلط نهادهای فراملی تبدیل شود. این موضع با موضع ایالات متحده در مجمع عمومی در تاریخ ۲۲ سپتامبر همخوانی دارد — ایالات متحده با ایجاد یک سیستم کنترل جهانی برای هوش مصنوعی مخالف است و حفظ مزیت رقابتی ایالات متحده در هوش مصنوعی را به عنوان یک هدف سیاستی مهم در نظر می‌گیرد.
این واگرایی نشان می‌دهد که دو طرف در مورد وجود ریسک‌های پیشرو کاملاً مخالف نیستند، زیرا هر دو تصدیق می‌کنند که مدل‌های قوی‌تر ممکن است ریسک‌های جدیدی به همراه داشته باشند؛ اختلاف واقعی در این است که چگونه این ریسک‌ها را به سیستم‌های تنظیم‌گری تبدیل کنیم و نهادهای بین‌المللی چه میزان قدرت هماهنگی و حکمرانی داشته باشند. شرکت‌ها بر ایجاد آزمون‌های قابلیت مشترک، ارزیابی ریسک و استانداردهای افشای حادثه تمرکز دارند؛ دولت ترامپ با تبدیل همکاری به یک مکانیسم جهانی با اختیار تنظیم‌گری مستقل یا نیروی الزام‌آور مخالفت می‌کند. شایان ذکر است که حتی با وجود اینکه OpenAI از استانداردهای بین‌المللی حمایت می‌کند، یک چارچوب فناوری به رهبری ایالات متحده را پیشنهاد می‌کند و سایر کشورها را تشویق می‌کند تا آن را اتخاذ یا به رسمیت بشناسند، نه اینکه اختیار تنظیم‌گری را به نهادهای جهانی منتقل کنند.