در همین روز، تیبو سوتیا (تیبو)، مهندس اوپنایآی، اعلام کرد که طول زمینه پیشفرض برای مدل GPT-6.1 Sol در محیطهای کدکس و ورک (Work) از ۲۷۲ هزار توکن به ۵۰۰ هزار توکن افزایش یافته است که نشاندهنده افزایشی حدوداً ۸۰ درصدی است.
این تغییر بدان معناست که حجم متنی که مدل میتواند در یک مکالمه واحد پردازش کند تقریباً دو برابر شده است؛ چه صحبت از مدیریت یک پایگاه کد کامل باشد، چه خواندن گزارشهای طولانی یا حفظ وظایف پیچیده در چندین دور گفتگو با دستورالعملهای دقیق. این امر احتمال فشردهسازی خودکار را کاهش داده و از قطع ناگهانی مکالمات یا خلاصهسازی اجباری جلوگیری میکند. برای مثال، ردیابی منشا بندها در قراردادهای صدها صفحهای، یا همراهی مداوم هوش مصنوعی با یک پروژه توسعه در حال تکامل، با پنجره زمینهای طولانیتر به معنای «فراموشی» کمتر و نیاز کمتر به توضیحات مکرر است. برای کاربرانی که به شدت به حافظه بلندمدت اتکا دارند، بهبود تجربه کاربری بسیار ملموس است و رقابت صنعت بر سر اندازه «پنجره زمینه» در مدلهای بزرگ را بازتاب میدهد.
امکان تنظیم دستی تا یک میلیون توکن بدون هزینه اضافی
تیبو توضیح داد که ۵۰۰ هزار توکن نقطه ایدهآلی است که تیم پس از آزمایشهای مکرر برای اکثر کاربران از نظر تجربه و عملکرد به دست آورده است، اما این رقم فاصله زیادی با حد نهایی دارد؛ کاربران همچنان میتوانند آن را به صورت دستی تنظیم کنند و سقف نهایی پشتیبانیشده توسط مدل GPT-6.1 Sol اکنون به یک میلیون توکن رسیده است.
تغییر حیاتیتر در بخش صورتحساب رخ داده است—این بهروزرسانی در حالی ارائه میشود که اوپنایآی دیگر هزینهای جداگانه برای متون طولانی دریافت نمیکند. در گذشته، چنین پنجرههای متنی طولانیای به عنوان خدمات جانبی پرهزینه در نظر گرفته میشدند. اکنون با افزایش مقدار پیشفرض و عدم دریافت هزینههای اضافی، آستانه ورود برای استفاده سنگین به طور موثری کاهش یافته است. در زمانی که زمینه طولانی به یک ویژگی ضروری برای تمامی بازیگران تبدیل شده است، انتقال مستقیم مزایای این توسعه به کاربران، گامی رقابتی و عملی از سوی اوپنایآی محسوب میشود.
