وردپرس در تاریخ ۶ اکتبر نسخه ۷.۱.۳ را منتشر کرد که هفت آسیبپذیری امنیتی را در هسته این پلتفرم برطرف کرده و همزمان چهار باگ برنامهنویسی را نیز رفع میکند. جالب اینجاست که یکی از گزارشدهندگان، نامی غیرمعمول یعنی انتروپیک (Anthropic) بود؛ شرکتی که بیشتر روی توسعه مدلهای بزرگ زبانی تمرکز دارد، اما در این مورد سه آسیبپذیری را گزارش کرده است. این یعنی شرکتی که روی هوش مصنوعی پیشرفته کار میکند، اکنون به عنوان نگهبان امنیت محبوبترین سیستم مدیریت محتوای جهان ظاهر شده است.
با نگاهی به منابع این آسیبپذیریها، ترکیب ارائهدهندگان بسیار متنوع به نظر میرسد. از هفت آسیبپذیری امنیتی، شرکت انتروپیک سه مورد، Trail of Bits و Patchstack هر کدام یک مورد را گزارش کردند. یک مورد نیز به طور مشترک توسط سه پژوهشگر مستقل ثبت شد و آخرین مورد توسط تیم امنیتی خود وردپرس کشف شد. به عبارت دیگر، تیم نگهداری تنها توانست یکی از آنها را پیدا کند و بقیه توسط دیدبانهای بیرونی رصد شدند.
خطرناکترین آسیبپذیری در رابط کاربری مدیریت دیدگاهها پنهان شده بود؛ یک مشکل اسکریپتنویسی بینسایتی ذخیرهشده (Stored XSS) که توسط توماس شوشفوان (Thomas Chauchefoin) از شرکت Trail of Bits شناسایی شد. پیچیدگی این نقص در پنهانکاری آن است: اسکریپتهای مخرب به آرامی وارد صف دیدگاههای در انتظار بررسی میشوند، در حالت عادی غیرفعال میمانند و تنها زمانی که یک مدیر صفحه بررسی را باز کند، فعال میشوند. این نوع حمله کمینی به طور ویژه کاربران با دسترسیهای مدیریتی را هدف قرار میدهد.
در میان سه آسیبپذیری گزارششده توسط انتروپیک، یک مورد در ابزار صادرات WXR پیدا شد. مهاجمان ابتدا ورودیهای مخرب را در آنجا ذخیره میکنند بدون اینکه بلافاصله فعال شوند. تنها زمانی که کاربر محتوا را صادر میکند و سیستم دوباره این ورودی قدیمی را برای گنجاندن در یک پرسوجو پایگاه داده برمیدارد، آسیبپذیری فعال میشود که در واقع یک در پشتی با فعالسازی تأخیری است. دو مورد دیگر شامل یک آسیبپذیری انکار سرویس (DoS) در متد WP_Http::make_absolute_url() و یک مشکل کنترل دسترسی بود که به کاربران با نقش نویسنده اجازه میداد پستها را مهم (Sticky) کنند. مورد اول میتوانست باعث از کار افتادن سرویس تحت درخواستهای خاص شود و مورد دوم به نویسندگان عادی اجازه میداد اجازه دسترسی به تنظیمات مهم را دستکاری کنند.
